Mentorschap bij een verstandelijke beperking

Bij een verstandelijke beperking richt de mentor zich op de persoonlijke kant van het leven en de zorg, niet op het geld. De mentor neemt geen beslissingen óver iemand, maar zoveel mogelijk samen mét hem of haar. De betrokkene blijft handelingsbekwaam en wordt steeds betrokken bij wat er speelt.

Mentorschap kan goed passen wanneer:

• iemand niet altijd goed kan overzien welke keuzes er zijn in de zorg
• er veel verschillende hulpverleners en regelingen betrokken zijn
• er belangrijke beslissingen spelen over wonen, begeleiding of behandeling
• er behoefte is aan iemand die opkomt voor de belangen van de betrokkene

De mentor is een vaste, betrokken steun. In de praktijk doet de mentor onder meer:

• in kaart brengen welke zorg en begeleiding er is en of die passend is
• extra hulp of een passende, soms hogere indicatie aanvragen waar nodig
• meedenken en meezoeken naar een geschikte woonplek, begeleiding of dagbesteding
• aanwezig zijn bij zorgplanbesprekingen en lastige gesprekken
• keuzes rustig en in begrijpelijke taal uitleggen
• de betrokkene zoveel mogelijk zelf laten meebeslissen

Zo is er altijd iemand die meekijkt of de zorg klopt en die opkomt voor wat de betrokkene belangrijk vindt.

Vaak vragen ouders, een broer of zus, of een professionele begeleider mentorschap aan voor iemand met een verstandelijke beperking. Het geeft rust om te weten dat er een deskundige naast je naaste staat, ook op de momenten dat jij er niet bij kunt zijn, of als je als ouder een keer wegvalt. Veel ouders regelen het mentorschap juist met het oog op de toekomst.

Gaat het daarnaast ook om de financiën? Dan kan beschermingsbewind een passende aanvulling zijn, of curatele als er op alle vlakken bescherming nodig is. We denken graag met je mee over de beste combinatie.